( مسأله 2387 ) : اگر زن مهر خود را به شوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد واجب است كه زن مهر را نگيرد وشوهر هم با زن ديگر ازدواج نكند . ( مسأله 2388 ) : اگر زنا زاده زن بگيرد وبچه اى پيدا كند آن بچه حلال زاده است . ( مسأله 2389 ) : هر گاه مرد در روزه ماه رمضان يا در حال حيض زن ، با أو نزديكى كند معصيت كرده ، ولى بچه به دنيا آمده حلال زاده است . ( مسأله 2390 ) : زنى كه يقين دارد شوهرش در سفر مرده ، اگر پس از عده وفات يعنى چهار ماه وده روز پس از حيض ، پس از مدت چهار سالى كه با اذن حاكم شرع براي تفحص قرار داده شوهر كند وشوهر أول از سفر برگردد ، بايد از شوهر دوم جدا شود وبه شوهر أول حلال است ، ولى اگر شوهر دوم با أو نزديكى كرده باشد زن بايد عده نگهدارد وشوهر دوم بايد مهر أو را مطابق زنهائى كه مانند أو هستند بدهد ، ولى هزينه در مدت عده ندارد . مسائل رضاع ( شير دادن ) ( مسأله 2391 ) : هر گاه زن ، طبق شرايطى كه در مسأله ( 2401 ) مىآيد ، بچه اى را شير دهد آن بچه به اين عده محرم مىشود : أول : خود زن كه أو را مادر رضاعى مىگويند . دوم : شوهر زن كه شير مربوط به أو است ، وأو را پدر رضاعى گويند . سوم : پدر ومادر آن زن ، هر چه بالا روند ، گرچه پدر ومادر رضاعى أو باشند . چهارم : بچه هائى كه از آن زن به دنيا آمده اند يا در آينده به دنيا مىآيند . پنجم : بچه هاى أولاد آن زن هر چه پائين روند ، چه از أولاد أو به دنيا آمده ، چه أولاد أو آن بچه ها را شير داده باشند . ششم : خواهر وبرادر آن زن گرچه رضاعى باشند ، يعنى به سبب شير خوردن با آن زن خواهر وبرادر شده باشند . هفتم : عمو وعمه آن زن گرچه رضاعى باشند .